ระยองวันนี้ ชาวสวนจะเอาทุเรียนไปขว้างบ้านผู้ว่าฯ

 สุดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมมีโอกาสกลับบ้านเกิดจังหวัดระยอง เพื่อพาลูกน้องที่บริษัทไปพักผ่อน ซึ่งแม้จะมีฝนตกชุกอยู่บ้างแต่ทุกคนก็มีความสุขดี

เกาะเสม็ดแม้จะคลื่นลมแรง แต่ก็ข้ามไปชมความงามของหาดทรายแก้วได้อย่างสนุกสนานเมื่อวิ่งบนหาดแล้วเสียงดังเอี๊ยด ๆ           อาหารเช้าผมจะแวะทานข้าวเลือดหมูเจ้าเก่าที่ข้างตลาดเทศบาลเทศบันเทิง ที่ยังคงความอร่อยที่สุดในโลกด้วยน้ำจิ้มรสเลิศที่ผมไม่เคยลิ้มความอร่อยของข้าวเลือดหมูที่ไหนอร่อยเท่าที่นี่ และลูกน้องทุกคนที่ผมพาไปกินก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า อร่อยจริง ๆ

          อาหารเย็นก็ยังคงพึ่งบริการของร้านแหลมเจริญทุกครั้งที่กลับบ้าน เพราะกระหายใคร่จะได้ลิ้มรส ปลากะพงทอดน้ำปลาและแกงป่าปลาเห็ดโคนอันแสนอร่อย

          ผมยังคงแวะไปเยี่ยมญาติและเพื่อนฝูงทุกครั้งที่กลับบ้านซึ่งส่วนใหญ่ทำสวนเงาะ ทุเรียน ลองกอง มังคุด ที่กำลังออกผลเต็มต้น แต่อนิจจา เชื่อมั๊ยครับว่าญาติผม เก็บมังคุดขายได้กิโลละ 5 บาท บาี่นยนยรขจรข

 ทุเรียนหมอนทองกิโลละ 15 บาท เงาะโรงเรียนกิโลละ 8บาท

         ราคาถูกจนแทบจะไม่เหลือทุน แม้สัปดาห์ที่แล้วจะมีการจัดงานผลไม้ แต่ก็ไม่มีคนมาเที่ยว เพราะจังหวัดไม่โปรโมทเหมือนจันทบุรี แถมชาวบ้านบอกผมว่าผู้ว่าราชการจังหวัดไม่เอาใจใส่มัวแต่ไปเที่ยวเมืองนอกกับเทศบาลแห่งหนึ่ง ปล่อยให้รองผู้ว่าฯมาเปิดงาน ทั้งที่เป็นงานของชาวสวนซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ของจังหวัดที่ 1 ปีมีจัดงานแบบนี้ครั้งเดียว

          อยากเอาทุเรียนไปขว้างจวนผู้ว่าฯ พวกเขาตะโกนดัง ๆให้ผมได้ยิน

          ผมไม่รู้จักผู้ว่าฯระยองท่านนี้ จึงไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร ไม่จริงชี้แจงมานะครับ ผมพร้อมแก้ตัวให้ แต่ถ้าผมเป็นผู้ว่าระยอง ผมจะไม่ไปเมืองนอกขณะผลไม้กำลังออก ผมจะอยู่ช่วยชาวบ้านหาตลาด ซึ่งผมรู้ว่าทำได้ง่ายกว่าจันทบุรี เพราะผมรู้ว่าผลไม้ระยองมีปีละพันกว่าตัน ไม่เกิน 2 พันตัน โรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในระยองมีมากกว่า 3 พันโรงงาน หลายโรงงานสร้างมลพิษให้ชาวบ้านชาวสวน แต่ละโรงงานมีพนักงานนับพันคน ผมจะขอให้โรงงานเหล่านี้มาซื้อผลไม้ในราคาประกันโรงงานละครึ่งตันเอาไปแจกพนักงานคนละ 10 กิโล ผลไม้ของประชาชนของผมก็จะขายได้มีกำไรง่าย ๆ ซึ่งผมมีวิธีหาตลาดอีกหลายวิธีที่จะทำให้ญาติพี่น้องของผมมีความสุข ไม่ต้องให้เอาทุเรียนมาขว้างทิ้งที่จวน

          เขานินทากันว่าเดี๋ยวนี้บรรดาผู้ว่าฯทั้งหลายใส่เกียร์ว่าง อยู่เฉย ๆ เบื้องบนไม่สั่ง ก็ไม่ทำ เพราะไม่ผิด ไม่ต้องคิดทำอะไรใหม่ เพราะถ้าคิดแล้วเกิดผิดก็จะถูกเบื้องบนตำหนิ อาจถูกโยกย้าย สู้อยู่เฉย ๆ เช้าชามเย็นชาม ถึงสิ้นเดือนรับเงินเดือน สบายกว่าเป็นไหน ๆ ทำไมต้องเหนื่อยด้วย          ประเทศไทยเป็นของกูคนเดียวซะเมื่อไหร่ล่ะ